چكيده :

اين تحقيق ، تبعيض قومي را كه پس از انقلاب 1357 در مناطق كردنشين اعمال شده است ؛ مورد بررسي قرار مي دهد . براي تحليل اين مساله بر رويكرد دولت محور تاكيد شده است . به عبارت ديگر در اين پژوهش مهم ترين عامل محروميت و عقب ماندگي كُردها ، تبعيض قومي معرفي شده است كه از سوي دولت مركزي اعمال مي گردد . در اين راستا تمايزات و تفاوتهاي قومي در ميزان تبعيض قومي موثر مي باشد ، يعني هر چه گروه هاي قومي از نظر ويژگيهاي فرهنگي و اجتماعي اعم از زبان ، مذهب و ... با دولت مركزي تفاوت بيشتري داشته باشند سياستهاي تبعيض آميز افزايش مي يابد . به طور كلي تبعيض قومي از دو بعد بررسي شده است : الف ) بعد عيني تبعيض كه از طريق آمار و ارقام موجود به ماهيت برنامه و سياستهاي آگاهانه ي دولت مركزي در اين زمينه پي مي بريم ؛ ب ) بعد ذهني تبعيض كه براي سنجش آن از ابزار پرسشنامه استفاده شده است . نتايج به دست آمده از اين بررسي ، تبعيض قومي را نسبت به كردها در سطح شديدي نشان مي دهد .

زندگي يعني سعي و كمر همت بستن در راه احياء هويت، زندگي يعني تكاپو در راه آزادي، استعمارزدائي و ريشه‌كني ستمگري، فساد و تبعيض، تا زماني كه ملتي از چنين ويژگي‌هايي برخوردار باشد و بهايش را هم تقديم كند حتي اگر براي مدتي طولاني زيرسلطه استعمارگران باشد هرگز نابود نخواهد شد بلكه نامش براي هميشه در تاريخ خواهد درخشيد.
نوشتاري را كه هم‌اكنون از نظرتان خواهد گذشت بر آن است سؤالات فراواني را كه ذهن يك انسان كرد را در شرف ورود به شهري به نام كرمانشاه را به خود مشغول خواهد ساخت، را مطرح سازد.