در حاليکه آمريکا دو ناو جنگي اش را وارد آب هاي خليج فارس کرده و دنيا نگران وقوع جنگي ديگر در خاورميانه است، ايران نيروهايش را در مرز عراق به حالت آماده باش درآورد.

چند ماهي است که از بين نيروهاي ارتش، سپاه، نيروي انتظامي، نيروي دريايي و نيروي هوايي فقط ارتش است که بيشتر سربازان وظيفه را جذب مي کند. منطقه اعزام اين سربازان نيز پادگان هاي واقع در مرز عراق است. حتي سربازان وظيفه اي که چند ماه گذشته اعزام شده بودند و محل خدمت شان در شهرهايي غير از شهرهاي مرزي بود، به پادگان هاي مرزي منتقل شده اند. علي، يکي از اين سربازان است که مي گويد: "اکثرا در حالت آماده باش هستيم. حتي برخي از شب ها با لباس و پوتين مي خوابيم. وضعيت کادري ها بدتر است. آن ها آموزش هاي ويژه اي مي بينند و لب مرز هستند."

رضا هم که در سپاه خدمت مي کند مي گويد: "اينجا مرخصي تمامي کادري ها باطل شده است و دستور آمده که تمام نيروها آماده باش باشند. به ما هم که وظيفه هستيم به زحمت مرخصي مي دهند. فرماندهان مدام در حال سان ديدن و سربازان به طور مدام در حال تمرين و مبارزه با دشمن فرضي هستند."

در ايران شايعه شده که جنگ نزديک است. سربازان نيز اين شايعه را شنيده اند و رضا مي گويد: "دو طرف مرزها صف آرايي کرده اند. اين را فرمانده مان مي گويد."

در چنين شرايطي و در حالي که احمدي نژاد نگران حمله آمريکا نيست، لاريجاني بارديگر مرکز هسته اي اصفهان را به روي خارجي ها گشود تا جمله چند روز پيش احمدي نژاد ثابت شود که "در ماجراي هسته اي رييس جمهور کاره اي نيست و تمام تصميمات توسط رهبري گرفته مي شود."

اما در خصوص نظر و گرايش آيت الله خامنه اي نيز اختلاف نظرهايي وجود دارد. برخي ها براين نظرند که رهبر همچنان از دولت احمدي نژاد حمايت مي کند اما عده اي ديگر نظري خلاف دارند. يکي از تحليل گران سياسي که زماني از مديران ارشد وزارت امور خارجه ايران بوده در گفت و گو با خبرنگار روز مي گويد: "اين درست است که رهبري تصميم گيرنده اصلي است اما اينگونه هم نيست که رييس جمهور هيچ نظري ندهد و تاثيرگذار نباشد. اما آنچيزي که اکنون شاهدش هستيم اين است که رهبري هم تا حدودي از خط دولت نهم فاصله گرفته است و به سمت جريان هاشمي و راست معتدل گرايش پيدا کرده. رهبر هم چندان موافق صحبت هاي راديکال و تهديدات احمدي نژاد نيست و به همين دليل است که نظر مثبتي به بازگشت محسن رضايي به سپاه دارد تا شايد او و تيمش نيروهاي سپاه را که اکنون سرانش موافق احمدي نژاد هستند، کنترل کنند. حتي شنيده مي شود سياست هسته اي از اين به بعد در دست شوراي روابط خارجي متشکل از خرازي و ولايتي و نيروهاي معتدل نظام قرار مي گيرد تا هاشمي و خاتمي نقش بيشتري در تعديل اوضاع داشته باشند."

اما در ايران خانواده ها نگران هستند. محمد . ع که صاحب يک شرکت بازرگاني و صاحب يک فرزند پسر است که طبق قانون تا چند ماه ديگر بايد وارد خدمت سربازي شود، معتقد است در شرايط فعلي پسرش نبايد به سربازي برود: "نمي ذارم تنها پسرم بره سربازي. اونم واسه اينا."

همسرش هم نظري مشابه دارد: "همينجا تو خونه قايمش مي کنم. اينقدر همينجا نگهش مي دارم که جنگ تموم شه. ايشاله که جنگ نشه اما اگه شد چه خاکي تو سرم بکنم. حاضر نيستم اين ريسک و بکنم و بذارم پسرم بره خدمت. همينجا پيش خودم نگهش مي دارم. يک مغازه واسش مي خرم. اگه هم جنگ شد مي يارمش خونه."

اما همه هم براين نظر نيستند. عباس يک بسيجي 22 ساله است. از آن بسيجي هاي "جان برکف" که تازه از مانوري از خوزستان بازگشته. اومي گويد: "ايشالا جنگ نشه اما اگه آمريکا روش و زياد بکنه مجبوريم يه مشت محکم بزنيم تو دهنش تا بفهمه اينجا عراق نيست. ايران هم ايران زمان جنگ با عراق نيست. ما الان اينقدر قدرت نظامي و تجهيزات و فن آوري نظامي داريم که بتونيم تو خاک خودمون از پس دشمن بربيايم. اونم دشمني که تو خاک افغانستان و عراق زمين گير شده. ما که ده برابر از اين دو تا کشور قوي تريم."

دو سال پيش عزت الله سحابي در مصاحبه اي پيش بيني کرده بود که "اگر راديکال هاي بنيادگرا سر قدرت بيايند هيچ واهمه اي از آمريکا ندارند. در ضمن اينان با سياست هايشان آمريکا را بيشتر حساس مي کنند و ايران را به سمت راديکال شدن منطقه مي برند چون از جنگ نمي ترسند. آن ها معتقدند حتي اگر نتوانند مانع پيش روي آمريکاييان شوند اما با انهدام چاه هاي نفت، سرزميني سوخته را تحويل آمريکا مي دهند تا ايران را براي آمريکا غيرسودمند و باتلاقي کنند."

ظاهرا پس از گذشت دو سال بخشي از پيش بيني عزت الله سحابي در حال وقوع است .